Jij? Wij!

” Opvoeden is loslaten”, zei mijn Tante altijd, ” Je hebt kinderen niet voor jezelf! ”

In de groei en ontwikkeling van mijn kinderen naar zelfstandigheid maak ik elke keer een nieuwe fase mee. In de jonge jaren zat ik er heerlijk bovenop met mijn neus. Ik maakte parttime, naast mijn baan als speciaal onderwijs-juf, alles mee.  Zeker tot en met 4 jaar, daarna begon het loslaten. Of was dat al bij de eerste dag van de crèche begonnen?

Ik weet nog goed het moment waarop ik op mijn fiets zat en besefte dat ik op die vrijdagochtenden niet meer samen naar de markt zou fietsen om een wekelijks bouquet de fleurs te halen maar dat mijn Oudste dan op school zou zijn.

Ik weet nog goed de overgangen van onderbouw naar middenbouw en van groep 4 naar groep 6 en met 10 jaar van de basisschool naar de middelbare school.

Het loslaten met de Oudste is vanwege een zeer snelle ontwikkeling versneld verlopen.

Maar dan…..

Dan zit ik opeens in mijn rode karretje, het is zomervakantie en ik heb 2 inzittenden erbij. Het zijn mijn twee tienerdochters. Ik ben net wezen shoppen in De Stad, gezellig geluncht en de hairdresser ‘ Kapper Nadia ‘ bezocht. Mijn meiden hebben weer luchtig zomerhaar, blond, lang en zwierig in lagen.

babbelen

Illustratie: Esther Dolfin

We hebben een gesprek in de auto. We lachen wat en babbelen over hoe het zal zijn als de meiden uit huis gaan.

Ik zeg: ” Ik kan mij niet helemaal voorstellen dat jullie het dan grotendeels zonder elkaar moeten stellen.”

Nee!  Al snel bedachten ze dat de Jongste bij de Oudste zou gaan wonen. Dat voorstel kwam niet van de jongste.

‘ En wat als er vriendjes in het spel komen? ‘

De jongste: ” Dan zeg ik gewoon: Kom je gezellig bij mij en mijn zus wonen?”

Heb je ook kinderen in de tienerleeftijd? Dan kan je je misschien het gevoel voorstellen. Het dubbele gevoel, aan de ene kant geniet je enorm van het groter groeien van je kinderen, want er is elke dag weer iets anders. Aan de andere kant wordt je via mijlpalen van je kinderen geconfronteerd met de tand des tijds.

We lachten en ik zei in al mijn onschuld op moederlijke toon:” Hahaha, wat zullen papa en ik nog allemaal met jullie mee gaan maken.”

De Jongste: ” Mama, JIJ gaat dan helemaal niks MET ons meemaken. Wat gaan WIJ allemaal MET ons mee maken! ”

Jongens, help! De tijd haalt mij in. Mijn meiden zijn echt op weg naar…..

Post-Apocolyptic Scene with Bikes
Creative Commons License photo credit: www.metaphoricalplatypus.com

Geef een reactie

Your email address will not be published.